يك حالت سفيهانه و ابلهانه است . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : شيعهء جعفر نيست ، مگر كسى كه شكم و شهوت خود را با قدرت عفت از حرام حفظ كند و كوشش او در عبادت شديد باشد و براى خداى خود كار كند و اميد به ثواب و خوف از عقاب او داشته باشد ، چون چنين افرادى را ببينيد ، بدانيد كه از شيعيان من است « 1 » . جهان از پى شادى و دلخوشى است * نه از بهر بىداد و محنت كشى است جهان غم نيارزد به شادى گراى * نه كز بهر غم كرده‌اند اين سراى زبهر درم تند و بدخو مباش * تو بايد كه باشى درم گو مباش مشو در حساب جهان سخت‌گير * همه سخت‌گيرى بود سخت مير به آسان گذارى دمى مىشمار * كه آسان زيد مرد آسان گذار « 2 » از حضرت رضا عليه السلام روايت شده : اگر در مقام تميز شيعه برآييم ، نيابيم ايشان را مگر وصف كنندگان به زبان و اگر امتحان كنيم ، نيابيم مگر مرتد و اگر خلاصه و زبده كنيم ايشان را از هزار ، يكى خالص نباشد ، تا آن كه فرمود : بر مسندها تكيه مىكنند و مىگويند : ما شيعهء على هستيم و نيست شيعهء على ، مگر كسى كه فعل او قولش را تصديق كند « 3 » . و از حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام مروى است كه : مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله گفت : فلانى به خانهء همسايه نگاه مىكند و از ديدن نامحرم مضايقه ندارد ، آن حضرت خشمناك شده فرمود : بياوريد او را ، كسى گفت : يا رسول اللّه ! او از شيعهء

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 233 ، باب المؤمن وعلاماته ، حديث 9 ؛ الخصال : 1 / 295 ، حديث 63 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 251 ، باب 22 ، حديث 20425 . ( 2 ) - نظامى . ( 3 ) - الكافى : 8 / 228 ، حديث يأجوج و مأجوج ، حديث 290 ؛ مجموعة ورام : 2 / 152 .